Touch Me Not

geplaatst in: Bodymind | 0

Een goed aantal jaren loopt het pad van een filmmaker en haar filmproject parallel aan mijn weg. We wonen samen wanneer zij haar eerste speelfilm ontwikkelt en ik de opleiding Integrated Psychotherapy bij Bodymind Opleidingen doorloop. Na ons uiteengaan gaat de film in productie en begin ik met assisteren bij Bodymind en start een praktijk.

Begin 2018 is de film gereed. De beloften van maker en project worden ingelost, de mijne ben ik op het spoor. De film wint de grote prijs (Gouden Beer) én debuutprijs op de Berlinale, een primeur. Regisseur van de film is Adina Pintilie en de filmtitel is Touch Me Not. Ik ben aanwezig bij de premières in Berlijn en Roemenië en mijn verwondering over wat er gebeurt is onmetelijk. In november komt de film naar Nederland.

In de voorbereiding verzamelt Adina een bont gezelschap van mensen om zich heen met wie ze in het diepe springt. De film stelt vragen over seksualiteit, intimiteit en schoonheidsidealen en de protagonisten geven zich bloot in een gezamenlijk gedragen onderzoek. Ze vinden moed en support bij elkaar en onder het oog van de camera verkennen ze kwetsuren en beschermingsmechanismen en dagen deze uit. In termen van Bodymind maken ze een gedurfde reis door hoofd, hart en geslacht, in een grensverleggende film dat fictief noch documentaire is, met acteurs die zichzelf zijn en toch ook niet.

HOOFD

De film gaat over kijken en gezien worden. De wijze waarop de regisseur vanachter de camera zichzelf en anderen bevraagt is een unieke vondst. Geregeld denk ik aan het natuurkundig gegeven van The observer alters the observed. Wie beziet wie en waar brengt het de betrokkenen? Duidelijk wordt dat een ieder gezien wil worden voor wie hij of zij is. Daarnaast wil er ook iets begrepen worden. Op filmposters lees ik, ‘Tell me how you loved me, so I know how to love’.

HART

In het maakproces is ruimte gelaten voor dat wat zich wil laten zien en ontvouwen. Vreugde, boosheid, angst of verdriet; alles is welkom. Het is alsof de film wil zeggen, ’Kom er maar bij. Het maakt niet uit wie je bent of wat je doet, er wordt van je gehouden’.
De film stelt ook de vraag of je bereidt bent jezelf te laten raken. Ben je bereidt je eigen ideeën en verwachtingen opzij te zetten om de ander met open hart tegemoet te kunnen treden? In verscheidene filmsequenties kun je jezelf op deze vraag toetsen en eventuele vooringenomenheid naar hen die zich buiten de norm bewegen dringt zich op.

GESLACHT

De film daalt af in het gebied waar onze seksualiteit en creatieve levensenergie huist, het bekkengebied, met de Bondage Room als sterke metafoor voor dit lichaamsdeel. Terwijl de een er zich volkomen thuis voelt houdt de ander het bij een nieuwsgierig waarnemen. Het seksueel geladen spanningsveld tussen controle en overgave wordt verder verkent in ontmoetingen met een sekswerker en sekstherapeut.

De film opent zich voor hen die bereid zijn zichzelf in te brengen. Kwetsbaarheid op het doek vraagt om een hart response; seksueel getinte beelden vragen dat je je vitaliteit er tegenover zet. Telkens weer heb je als kijker te schakelen tussen hoofd, hart en geslacht, met je lichaam als kompas.

De alchemie leert ons dat de meest krachtige geneesmiddelen gemaakt worden met een substantie dat het systeem in eerste instantie vergiftigt. Het staat voor mij buiten kijf dat de film net dát beetje gif in zich draagt wat bijdraagt tot heling, particulier en collectief. De film vraagt ons bovenal de nodige moed te verzamelen om op te staan en de ander in zijn of haar eigenheid te ontmoeten en lief te hebben. Dat dit pijn en ongemak teweeg brengt is een basisbeginsel van het leven. Kun je dit toelaten, dan is de grootste stap gezet.

Touch Me Not is van 14 tot 25 november te zien op het International Documentary Festival Amsterdam (IDFA) en vanaf 22 november in de landelijke filmtheaters.

De blog is eerder gepubliceerd bij Bodymind Opleidingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *